DENK roept om herbezinning integratiebeleid

Woedend kwamen de twee Turkse parlementariërs de lift uit. Woedend stonden ze de pers te woord. In die woede is een partij geboren: DENK. Woedend zijn ze nog steeds als Asscher geen maatregelen neemt tegen de ‘segregatie’  binnen de samenleving. Woedend zijn ze als Wilders weer eens één van zijn choquerende opmerkingen maakt.

DENK, de partij die twee allochtone ex-PvdA-ers in het zadel moet houden, is opgericht om de ‘segregatie in de samenleving’ aan de kaak te stellen en te bestrijden. De maatschappij is volgens de oprichters ‘verruwd, verrechtst en verhard’. Onder deze twee mantra’s zijn de heren intussen met een opmars in de peilingen bezig. Nadat ze de bekende (nu ja, wat is bekend?) Nederlander Sylvana Symons bij hun clubje hebben weten te krijgen, is de strijd om de aandacht definitief gewonnen. De media beseffen opeens dat er een nieuwe partij in de Kamer zit.

Lange arm Erdogan

Als we het over DENK hebben, hebben we het over een merkwaardig fenomeen. Een vat vol tegenstrijdigheden, zou je het kunnen noemen. Tunahan Kuzu, leider van de partij, wordt witheet als hij wordt aangesproken als ‘Turkse Nederlander’. Hij is Nederlander en zo wenst hij ook te worden aangesproken. Tegelijk doet hij niets om te bewijzen dat hij niet door de lange arm van Turkije wordt aangestuurd. Een debat over de arrestatie van Ebru Umar vond hij niet nodig. En dus kwam hij niet opdagen, maar nam van de gelegenheid gebruik om zijn nieuwe collega te presenteren: Sylvana Symons. Een veroordeling van de arrestatie kunnen we van DENK niet verwachten, wel een verklaring dat de partij het betreurt dat de arrestatie wordt ‘gebruikt om DENK in een kwaad daglicht te stellen’.

Segregatie

Het woord segregatie brengt ons bij een tweede tegenstrijdigheid. DENK is opgericht om segregatie te bestrijden. Mooi doel natuurlijk, maar de partij is bij uitstek de partij van de segregatie. Juist DENK plaatst filmpjes op het internet met daarin het stemgedrag van alle Nederlands-Turkse parlementariërs. Boodschap: de enigen die de Turkse belangen echt behartigen, zijn wij. Parlementariërs eruit pikken om hun nationaliteit; als de PVV het zou doen, heette het segregatie!

Armeense genocide

Toch is dit alles nog niet het ergste. Het allerergste is dat de top van DENK keer op keer weigert de Armeense genocide te erkennen. Sylvana Simons is daar vanaf het begin op bevraagd, maar keer op keer stelde ze de historische houdbaarheid van de gebeurtenis ter discussie. Dat zulke geluiden in ons nationale Parlement gehoord worden, vind ik bijzonder schrijnend.

Mislukte integratie

Al met al vind ik de ontwikkeling rondom DENK een zeer zorgelijke. Toch is het goed dat al de negatieve kanten van het allochtone deel van samenleving eindelijk in het publiek naar voren komen. Ontkennen is geen optie meer: de mislukte integratiesamenleving loopt in Den Haag rond: DENK. Het wijst ons op het failliet van onze mulitcultisamenleving en vraagt om een stevige herbezinning op ons integratiebeleid. Nederlandse Turken die meer loyaliteit hebben met het land van herkomst dan met het land waar men soms al drie generaties lang woont en ontzettend veel voorrechten geniet, dat kan echt niet!

 

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *