SGP agendeert

De media proberen in verkiezingstijd de campagne altijd in overzichtelijke termen te presenteren aan de kijker thuis. De kijker is lui en wil de verkiezingscampagne graag in hapklare brokjes tot zich krijgen. Verkiezingsprogramma’s lezen is veel te veel werk (op zich begrijpelijk – het verkiezingsprogramma van D66 telt 173 kantjes) en zelfs het invullen van een stemwijzer is voor sommige kiezers al te veel. En dus krijgen we de constructies van de media. Iets om goed op te letten en slim gebruik van te maken, ook voor de SGP. Ik noem er in deze column twee.

Tweestrijd

De belangrijkste constructie van de media is die van de geconstrueerde tweestrijd. Er zijn maar liefst 28 partijen die meedoen aan de verkiezingen. Voor de media natuurlijk ondoenlijk om al deze partijen evenwichtig voor het voetlicht te brengen. Daarom is het al sinds jaren de gewoonte van de media om een tweestrijd voor te stellen tussen twee ‘premierskandidaten’. Goed bezien een wat knullige onderneming. In Nederland wordt de premier immers niet gekozen. Toch blijkt het een heel effectieve methode te zijn. Rutte en Samson hadden in 2012 nooit zoveel zetels kunnen halen als niet op het laatste moment allerlei rechtse kiezers naar de eerste en allerlei linkse kiezers naar de tweede waren gelopen. Ook tijdens deze verkiezingen zal er weer een tweestrijd aankomen en daar gaat veel van afhangen. Zelf verwacht ik niet dat één van de lijsttrekkers zich nog tussen Rutte en Wilders kan dringen en dus krijgen we waarschijnlijk de bizarre situatie dat er een tweestrijd ontstaat tussen Rutte en Wilders. Bizar omdat het hier gaat om twee cultureel rechtse partijen, maar ook omdat het hier gaat om een tweestrijd tussen iemand die goed weer premier zou kunnen worden en tussen iemand voor wie dat vrijwel uitgesloten is. De uitkomst is helder: de VVD trekt mensen naar zich toe die willen voorkomen dat Wilders de grootste wordt; de PVV trekt de kiezers naar zich toe die boos zijn op de ‘onbetrouwbare’ Rutte.

Centrale thema’s

Een tweede constructie van de media gaat over de centrale thema’s. Om het overzichtelijk te houden voor de kijker thuis bepalen de media altijd van tevoren waar deze campagne overgaat. Deze keer lijkt het te gaan over immigratie, Europa, normen en waarden en over ouderen. Slimme partijen zorgen dat ze ‘eigenaar’ zijn van één of meerdere thema’s. Zo hebben we de afgelopen weken verschillende partijen gezien die zich opeens heel druk maakten over ‘fatsoen’. Buma begon er mee, Rutte schreef er een open brief over en nu is ook Asscher aangesloten bij de rij fatsoenlijke politici. Er zijn ook partijen die proberen thema’s op de agenda te zetten. Zo is Partij voor de Dieren al vanaf 2006 bezig om dieren een prominente plek op de politieke agenda te geven. 50+ zet zich met toenemend succes in voor een plek voor ouderen op de politieke agenda.

SGP

Wat moet de SGP nu met deze mediaconstructies? Aan de tweestrijd zie ik de SGP niet zo snel meedoen. De immer bescheiden Van der Staaij heeft immers al aangegeven het premierschap ‘dit keer’ aan zich voor bij te laten gaan. Het doet verademend aan na alle grootspraak van mensen als Jesse Klaver en Alexander Pechtold. De tweede constructie is wat dat betreft nuttiger. De SGP heeft namelijk een mooi lijstje van eigen onderwerpen voor op de agenda. Het zijn er in totaal vijf. De SGP volgt in deze campagne niet de media, maar zet zelf een vijftal onderwerpen nadrukkelijk op de agenda. Ik noem ze nu vast, de komende weken werk ik ze uit. SGP kiest voor het leven, maakt tijd voor de boer, staat voor vrijheid in het onderwijs, gaat in tegen de tendens van federalisering van de EU en vecht voor de veiligheid. De SGP zet deze campagne zelf dingen op de agenda. Laten we het er de komende weken veel over hebben!

Dit is de eerste column in een serie van zes columns over de verkiezingscampagne van de SGP; volgende week vrijdag een column over het eerste thema: Kies voor het leven.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *